قاعده ی کلی در مورد حلیت و حرمت ماکولات و مشروبات از منظر امام رضا علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم 

✍حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا علیهما السلام به عنوان یک قاعده کلی و فراگیر در مورد خوردنی ها و آشامیدنی های که خدای سبحان حلال یا حرام اعلام نموده می فرماید :

✅ان الله تبارک و تعالی لم یبح اکلا و لاشربا الا لما فیه المنفعه و الصلاح و لم یحرم الا ما فیه الضرر و التلف و الفساد، فکل نافع مقو للجسم فیه قوه للبدن فهو حلال؛

✅خداوند تبارک و تعالی هیچ خوردنی و نوشیدنی را حلال نکرده است، مگر آن که درآن منفعت و صلاحی بوده و هیچ خوردنی و نوشیدنی را حرام ننموده، مگر آن که در آن ضرر و مرگ و فسادی بوده است. 

پس هر چیز مفید و مقوی بدن، که باعث تقویت آن شود، حلال شده است.

📚مستدرک الوسایل، ج 16، ص 333.

✍ این قاعده در مورد اعمال انسان و واجبات و محرمات نیز جاری و قابل تطبیق است با این بیان که :

✅هر آنچه در شرع مقدس و دین مبین اسلام انجام دادن آن واجب است ( مانند : نماز، روزه، احترام به والدین، صله رحم، امر به معروف، نهی از منکر، و...،) یقینا آن چیز دارای مصلحت و فایده است هرچند ظاهرا به ضرر انسان تلقی شود. 

✅ و هرآنچه انجام آن حرام بیان شده است( مانند: غیبت، دروغ، شایعه پراگنی، اهانت به مومن، رعایت نکردن حق الناس، و...) قطعا دارای مفسده و ضرر است هرچند در ظاهر و به تشخیص انسانهای عادی، دارای نفع و فایده باشد.