فیزیولوژی ورزشی سالمندی در شرایط بحرانی و جنگ

18 تیر 1405 - خواندن 5 دقیقه - 27 بازدید

فیزیولوژی ورزشی سالمندی شاخه ای از علوم ورزشی است که به مطالعه تغییرات زیستی، عملکردی و سازگاری های بدنی در افراد مسن در پاسخ به فعالیت بدنی می پردازد. اهمیت این حوزه زمانی افزایش می یابد که سالمندان در معرض شرایط بحرانی، شامل بلایای طبیعی، بحران های انسانی یا موقعیت های جنگی قرار گیرند. کاهش ظرفیت های فیزیولوژیک مرتبط با سالمندی می تواند توانایی تحمل استرس های محیطی، جابه جایی، کمبود منابع درمانی یا بی تحرکی تحمیلی را مختل کند(ACSM, 2022).

تغییرات فیزیولوژیک مرتبط با سالمندی

یکی از مهم ترین تغییرات، بروز سارکوپنیا و کاهش ۲۵تا ۳۰ درصدی توده و قدرت عضلانی بین ۵۰ تا ۷۰ سالگی است. ابن کاهش نه تنها عملکرد روزمره را دشوار می کند، بلکه در شرایط بحران، احتمال زمین خوردگی، کاهش چابکی و تحلیل توان واکنش سریع را افزایش می دهد(Fragala et al., 2019).

سیستم قلبی عروقی با افزایش سن دچار افت توان هوازی، کاهش کارایی پاسخ ضربان قلب و افزایش سفتی عروقی می شود. این عوامل سبب می شوند تحمل فعالیت های شدید یا شرایط اضطرابی کمتر گردد(Seals et al., 2016; Rossman et al., 2020).

در سیستم تنفسی نیز افت الاستیسیته ریوی، کاهش حجم های حیاتی و ضعف عضلات تنفسی مشاهده می شود که می تواند در مواجهه با دود، آلودگی یا کمبود اکسیژن در بحران ها خطرناک باشد(Janssens, 2017).

نقش فعالیت بدنی در افزایش تاب آوری سالمندان

فعالیت بدنی منظم یکی از موثرترین مداخلات برای مقابله با افت های ناشی از سالمندی است. تمرینات هوازی با شدت متوسط، تمرینات قدرتی دو تا سه جلسه در هفته و تمرینات تعادلی موجب بهبود توان قلبی عروقی، افزایش قدرت عضلانی و کاهش احتمال سقوط می شوند(Nelson et al., 2007; Lazarus & Harridge, 2022).

چنین سازگاری هایی در شرایط بحرانی اهمیت حیاتی دارند؛ زیرا توانایی حرکت موثر، حفظ پایداری و مدیریت بارهای فیزیکی، نقش مهمی در بقا و امنیت سالمندان دارد.

سالمندی و استرس های فیزیولوژیک در شرایط بحرانی و جنگ

در بحران ها سالمندان در معرض چالش هایی همچون اختلال در مصرف دارو، کمبود خواب، بی نظمی در فعالیت بدنی، اضطراب شدید و تغذیه ناکافی قرار می گیرند. این عوامل می توانند فشار قلبی عروقی، سطح هورمون های استرس و نیاز اکسیژنی بدن را افزایش دهند. در افرادی که ذخیره فیزیولوژیک محدودی دارند، این وضعیت خطر نارسایی قلبی، اختلال شناختی یا ضعف شدید را تشدید می کند(WHO, 2022).

همچنین بی تحرکی تحمیلی، مانند اقامت طولانی مدت در پناهگاه، می تواند ظرف ۱۰ روز موجب کاهش ۸تا ۱۰ درصدی ظرفیت هوازی گردد(Kortebein et al., 2008).

راهکارها و توصیه ها

برای افزایش تاب آوری سالمندان در شرایط بحرانی، مجموعه ای از مداخلات علمی توصیه می شود:

1) تمرینات هوازی سبک تا متوسط:مانند راه رفتن، قدم زدن در محیط های کوچک یا دوچرخه ثابت قابل حمل (۱۵–۳۰ دقیقه، ۵ روز در هفته).

2) تمرینات قدرتی کم خطر:شامل کش کششی، حرکات نشسته به ایستاده و فشار سبک اندام فوقانی (۲–۳ روز در هفته).

3) تمرینات تعادلی:مانند ایستادن تک پا، تقویت حس عمقی و تمرینات ساده Tai-Chiبرای کاهش ریسک سقوط

4) رژیم غذایی مناسب شرایط بحران؛ مصرف منابع پروتئینی در دسترس (تخم مرغ، حبوبات)، مایعات کافی و مکمل های ویتامین D و کلسیم در صورت محدودیت نور خورشید.

5) مدیریت استرس: با تمرینات تنفس دیافراگمی، تکنیک های آرام سازی و حفظ ساختار روزانه جهت جلوگیری از تشدید فشار عصبی

6) پایش دارویی و پزشکی:شامل برنامه ریزی برای قطع نشدن داروهای ضروری و داشتن نسخه پشتیبان.

در مجموع، شناخت تغییرات فیزیولوژیک سالمندی و نقش فعالیت بدنی در ارتقای ظرفیت سازگاری، برای حفظ سلامت سالمندان در بحران ها ضروری است. برنامه ریزی هدفمند، تمرینات منظم و آموزش مهارت های مقابله ای می تواند به طور معناداری تاب آوری سالمندان را افزایش دهد.

منابع

ACSM. (2022). *ACSM’s Guidelines for Exercise Testing and Prescription*. American College of Sports Medicine.

American Psychological Association. (2023). *Stress management for older adults*. APA Press.

Fragala, M. S., Kenny, A. M., & Kuchel, G. A. (2019). Muscle quality in aging. *Sports Medicine*, 49(1), 1–15.

Janssens, J. P. (2017). Aging of the respiratory system. *Clinical Chest Medicine*, 38(3), 521–527.

Kortebein, P., et al. (2008). Functional impact of 10 days of bed rest. *J Gerontology A*, 63, 1076–1081.

Lazarus, N. R., & Harridge, S. D. (2022). Exercise as a countermeasure to physiological aging. *Nature Aging*, 2, 579–590.

Rossman, M. J., et al. (2020). Vascular aging mechanisms. *Journal of Physiology*, 598(24)

, 5589–5601.

Seals, D. R., et al. (2016). Vascular aging. *J Applied Physiology*, 121, 678–685.

WHO. (2022). *Older people in emergencies*. World Health Organization.

Zhao, Y., et al. (2023). Balance training for older adults. *Journal of Aging & Physical Activity*, 31(2), 255–267.