Amirhossein Jafari lasaki
19 یادداشت منتشر شده«هربزرگتری قابل احترام نیست»
«هربزرگتری قابل احترام نیست»
ما با یک سوءتفاهم بزرگ در ساختار اخلاقی خود روبرو هستیم: مخلوط کردن “سن” با “شایستگی”. در فرهنگ ما، گذشت زمان برای برخی، حکم یک “مجوز همیشگی” برای اعمال قدرت و طلب احترام بی قید و شرط را دارد. اما باید پرسید: آیا صرف حضور در این جهان برای مدتی طولانی تر، لزوما به معنای دست یابی به خرد یا اخلاق است؟
احترام، یک حق ذاتی حاصل از “سن” نیست؛ بلکه پاسداشتی است که بر پایه ی “کردار” و “اعتبار” بنا می شود. وقتی ما احترام به بزرگتر را به معنای پذیرش هرگونه رفتار، حتی رفتارهای ناشی از تعصب یا نادانی بدانیم، در واقع به جایگاه واژه ی “احترام” آسیب می زنیم.
بزرگ تر بودن، چه در قالب والدین و چه در قالب دیگران، نباید به معنای داشتن حق مداخله در استقلال فکری دیگران باشد. ما باید یاد بگیریم که میان “قدردانی از جایگاه انسانی” و “پذیرش دیدگاه های غلط” تفکیک قائل شویم. احترام به یک بزرگتر، به معنای ساکت ماندن در برابر خطاست؛ و حقیقت این است که سکوت مصلحتی در برابر نادانی، نه تنها به آن فرد کمک نمی کند، بلکه باعث تداوم همان الگوهای اشتباه می شود.
«آنچه امروز جامعه ی ما به آن تشنه است، بازتولید منش خودشیفته ی بزرگسالان نادان نیست؛ بلکه ظهور نسلی از جوانان آگاه و پرسشگر است؛ کسانی که از شنیدن نقد نمی هراسند و با آموختن مرزهای تفکر، از سقوط در دام “احترام بی مورد” به بزرگسالان غیرخردمند، نجات خواهند یافت.»
