نگهداری درزهای انقطاع و درزهای ساختمانی؛ جزئیاتی کوچک با نقشی بزرگ در ایمنی ساختمان
نگهداری درزهای انقطاع و درزهای ساختمانی؛ جزئیاتی کوچک با نقشی بزرگ در ایمنی ساختمان
درزهای ساختمانی از جمله درز انقطاع، درز انبساط و سایر درزهای اجرایی، از اجزایی هستند که معمولا پس از بهره برداری کمتر مورد توجه قرار می گیرند؛ در حالی که عملکرد صحیح آن ها نقش مهمی در دوام و ایمنی ساختمان دارد. مبحث ۲۲مقررات ملی ساختمان، نگهداری تمامی اجزای موثر بر عملکرد ساختمان را ضروری می داند و درزها نیز از این قاعده مستثنی نیستند.
در طول زمان، عوامل محیطی مانند تغییرات دما، تابش خورشید، بارندگی، نشست های جزئی و فرسودگی مصالح می توانند موجب تخریب پوشش درزها، جداشدگی درزگیرها یا نفوذ آب شوند. این مشکلات در صورت بی توجهی، علاوه بر کاهش عملکرد درز، می تواند به اجزای مجاور نیز آسیب وارد کند. بنابراین، بازدیدهای دوره ای باید شامل بررسی وضعیت ظاهری درزها، سلامت مصالح درزگیر، عدم انسداد و عملکرد مناسب آن ها باشد.
در برخی ساختمان ها مشاهده می شود که مالکان یا بهره برداران بدون بررسی فنی، درز انقطاع را با مصالح ساختمانی، تاسیسات یا حتی کابینت و دیوارهای الحاقی مسدود می کنند. این اقدام، در صورت مغایرت با ضوابط طراحی، می تواند عملکرد پیش بینی شده درز را مختل کند و باید از انجام هرگونه تغییر بدون نظر متخصص خودداری شود.
از منظر حقوقی، هرگونه مسئولیت ناشی از نقص در عملکرد درزها، همانند سایر اجزای ساختمان، نیازمند بررسی کارشناسی، احراز تقصیر و رابطه سببیت است و نمی توان صرف مشاهده آسیب، مسئولیت شخص خاصی را نتیجه گرفت. مستندسازی وضعیت درزها و اقدامات اصلاحی انجام شده، از مهم ترین اقدامات پیشگیرانه در مدیریت ساختمان است.