عمران و معماری

1.چنانچه معماری را ذوق هنری و طراحی شخص مدنظر قراردهیم که برخی از معماران جهانی نیز رشته معماری نخوانده اند, معماری در دسته هنر جای میگیرد و اصولا در رشته های آکادمیک, جزو هنر محسوب میشود. اما اگر معماری تنظیم نقشه ها و بررسی تداخلات و جزئیات مقادیر باشد که هست, در دسته مهندسی جای دارد.

2.معماری به نوعی از قدیمی ترین فن و علوم جهان است که بیشتر بر حول الگوهای تجربی و پیشنهادی میگردد, اما عمران رشته ای حدودا صد ساله با درج و وضع فرمولهای ریاضی و علم مکانیک است که دهه ها در آزمایشگاهها مورد بررسی و به آیین نامه های طراحی محاسباتی تبدیل گشته است. در کشور آیین نامه مهندسی مستقل وجود نداشته و اینها همان آیین نامه های مهندسی آمریکایی کپی شده با کمی اعمال تغییر ضرایب میباشد. 

3.دروس محاسباتی مهندسی عمران نظیر تحلیل سازه(ریاضی محض و ماتریس) و دینامیک و مهندسی پی و الگوریتم نامشخص طراحی محاسباتی آرماتور و تیر و ستون, که همگی آزمون کتاب باز داشته و نمره گیری سخت است, در مخیله معماران نمیگنجد و در ریتم محاسباتی بسنده نمیشود. تفاوت در این است که این مسائل بس دشوار نیاز به تمارین و یادگیری داشته و توسط معمار نمیتوان حل گردد, اما طرح یک نقشه و متریال توسط مهندس عمران با ذوق میتواند ارائه گردد. آری در بحث سختی دروس, معماری در قیاس با عمران شوخی تلقی میشود حتی در بحث نرم افزارها که متاسفانه معمار به کاربر نرم افزار تقلیل داده شده.

4. در بحث اجرا صرفنظر از بحث تونل و سد و پل, در شرایطی که اجرا در هردو رشته(صرفا بخش ساختمان) انجام میگیرد, اصولا سپری کردن رشته عمران بی معنی میشود زیرا معمار با آن دروس و مسیر آسانتر پا به عرصه اجرا گذاشته است و فرصتهای بیشتری با مسیر راحتتر دارا میباشد. این دو رشته مکمل یکدیگر اند اما چنانچه فردی بخواهد نادانسته صحبت نماید, مطالب بالا خواندنی است.