بازنگری در فصل رواندرمانی در قرآن از کتاب قرآن و روانشناسی ، اثر محمد عثمان نجاتی

Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 637

This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

GPSY01_068

تاریخ نمایه سازی: 4 مرداد 1399

Abstract:

رابطه قرآن و علم موضوعی است که مدتهاست به عنوان دلمشغولی دانشمندان اسلامی قرار گرفته است. در این میان مباحث علوم انسانی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و در این راستا اندیشمندان کشورهای مختلف اسلامی به پژوهش و تالیف آثار مرتبط اقدام کرده اند. در این میان کتاب قرآن و روان شناسی نوشته محمدعثمان نجاتی به علت گستره توجه دیگر اندیشمندان به آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. فصل دهم این کتاب، به روان درمانی در قرآن پرداخته است. در این بخش از کتاب در خصوص روان درمانی و اثربخشی دین و دستورات آن به عنوان عامل درمانبخش چندین ادعا بیان شده است در حلای که به نظر میرسد با تامل در آیات مورد ادعا و منابع قابل استناد در تفسیر علمی، آنچه از مباحث رواندرمانی بر آن تطبیق داده شده است قابل اثبات نیست. در نوشتار پیشرو با استناد به تعاریف رواندرمانی در متون روانشناسی، پژوهشهای علمی روانشناسی و با توجه به برخی موارد قابل نقد آمده در کتاب، بر تمایز مفهوم سلامت روانی با سلامت اعتقادی، تجربه دیندارانه این جهانی با حقیقت دین در نزد خداوند و نیز تمایز هدایتبخشی قرآن با درمانبخشی به معنای روانشناختی تاکید گردیده است.

Keywords:

کتاب قرآن و روانشناسی , محمدعثمان نجاتی , روان درمانی , قرآن

Authors

علیرضا نوبری

هیات علمی دانشگاه تهران دانشکده معارف واندیشه اسلامی