بررسی نقش شبکه های اجتماعی مجازی در یادگیری مادام العمر دانش آموزان (نمونه موردی : دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه یک قزوین)
Publish place: 9th International Conference On Psychology& Sociology
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,332
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RAFCON09_138
تاریخ نمایه سازی: 7 اسفند 1396
Abstract:
شبکه های اجتماعی فضای مجازی که شامل فیس بوک، واتساپ، وایبر، تلگرام و ... است امروزه مخاطبان بیشتری از گروههای سنی مختلف را به خود جذب کرده است. علت استقبال بیش از حد از این شبکه ها ، بهره گیری راحت و سریعتر ازطریق به اشتراک گذاشتن مطالب با یکدیگر می باشد. دلیل موفقیت آن هم سادگی ایجاد فضا برای توسعه نرم افزاری، حریمخصوصی، تبادل عکس، فیلم، موسیقی، بازی، ارتباط با یکدیگر در هنگام انجام یک پروژه تحقیقاتی و ... است که بستر مناسبیبرای ارسال نظرات می باشد.این شبکه ها میتوانند علاوه بر مفید بودن، مضراتی هم به همراه داشته باشد اما فواید آن بیشتر از مضراتش خواهد بودکه اگردرآموزش و پرورش جایگاه خود را پیدا کنند، دانش آموزان میتوانند علاوه بر اتصال به شبکه های جهانی، در زمینه هایمختلف اجتماعی و تحصیلی از آن بهره ببرند و به تنوع و گستردگی اطلاعات خود بیافزایند.این تحقیق با هدف مقایسه یادگیری افراد استفاده کننده از شبکه های اجتماعی با افرادی که استفاده چندانی از این شبکه هاندارند، بود. لذا جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش دانش آموزان مقطع متوسطه منطقه یک شهر قزوین می باشدابزارهای اندازه گیری در این تحقیق پرسشنامه می باشد پرسشنامه اثرات مثبت و منفی شبکه های اجتماعی که روایی صوریو محتوایی این پرسشنامه توسط متخصصین و اساتید مرتبط مورد تایید قرار گرفته شده است ماحصل تحقیق را می تواناینگونه بیان نمود که شبکه های مجازی اجتماعی با یادگیری دانش آموزان منطقه مورد مطالعه رابطه ی معناداری دارد وتحقیقات نشان از این دارد که میزان فعالیت در فضاهای مجازی اجتماعی در منطقه مورد مطالعه موجب تاثیرات منفی بررویعملکرد های جسمی و روانی دانش آموزان و همچنین موجب افت تحصیلی دانش آموزان می گردد که در پایان تحقیق به ارایهراهکارها و پیشنهاداتی برای جلوگیری از تاثیرات منفی این مقوله پرداخته شده است.
Keywords:
Authors
فروزان ضرابیان
استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور
محمود باقی زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ وفلسفه آموزش و پرورش