سنجش شاخص های مسکن سالم در شهرهای جدید (نمونه موردی: فاز 5 شهر پرند)
Publish place: International Congress of Contemporary Architecture and Urbanism in Islamic Countries
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 776
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ACIAU01_070
تاریخ نمایه سازی: 1 دی 1397
Abstract:
مسکن سالم یکی از ابعاد شهر سالم است، از این رو توجه به مسایل و مشکلات و ارتقاء وضعیت کمی و کیفی مسکن میتواند در تبیین موضوع و تدوین الگوهای مسکن سالم به منظور تحقق اهداف شهر سالم بسیار موثر باشد. بررسی این موضوع در شهرهای جدید که در جهت تحقق سکونتگاه مطلوب و پایدار شکل گرفته اند، امری مهم در توسعه مطلوب شهری به شمار می آید. مقاله حاضر با مروری بر مفهوم مسکن سالم و مولفه های موثر بر آن، تلاشی است برای پاسخگویی به این سوال که چه عواملی بر افزایش کیفیت مسکن سالم در شهرهای جدید موثرند و این مهم در فاز 5 شهر جدید پرند به عنوان نمونه موردی به چه میزان تحقق یافته است . بدین منظور روش مقاله حاضر، توصیفی-تحلیلی است و برای گردآوری داده ها ابتدا با استفاده مطالعات کتابخانه ای، شاخص های مسکن سالم استخراج شد و سپس از روش پیمایشی (توزیع پرسشنامه مردمی) در میان 134 خانوار از ساکنین فاز5 شهر پرند، بهره گرفته شده است. همچنین برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار BSC Designer، SPSS، Expert Choice استفاده شده است و از روش سلسله مراتبیAHP برای وزن دهی شاخص های مسکن سالم و روش کارت امتیاز متوازن برای مشخص شدن میزان تحقق مسکن سالم در نمونه مطالعاتی استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد، از یافته های اصلی تحقیق میتوان به شناسایی شاخص های سنجش مسکن سالم در شهرهای جدید اشاره کرد، که براساس آن معیار دسترسی به خدمات شهری با وزن 0,384 مهمترین عامل و معیار روشنایی و تهویه با وزن 0,140 ضعیف ترین عامل می باشد. از دیگریافته ها میتوان گفت، شهر جدید پرند از نظر برخورداری از شاخص های مسکن سالم در وضعیت نسبتا خوبی و در سطح 61,62 درصد قرار دارد و تنها معیار دسترسی به خدمات شهری پایین تر از سطح متوسط قرار دارد. در این بین معیار دسترسی به خدمات اساسی با 90,66 درصد، بهترین وضعیت و معیار دسترسی به خدمات شهری با 40,06 درصد، ضعیف ترین وضعیت را به خود اختصاص داده اند.
Keywords:
Authors
فرشاد نوریان
دانشیار دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران
شیرین جاویدی
کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران
رضا قاضی
کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران