یار مهربان کودکان امروز؛ کتاب یا چت جی پی تی؟!
همگی ما شعر عباس یمینی شریف را در کتاب فارسی دبستان بیاد داریم؛ شعری با عنوان یار مهربان؛ یار مهربانی که در ابیات شعر، ویژگی هایش را توصیف می کند و فارق از اینکه کودک نظرش مثبت باشد یا منفی، کودک در می یابد منظور شاعر، چیزی نیست جز کتاب.
آیا در عصر کنونی هنوز هم کتاب یار مهربان کودکان و نوجوانانست؟ آنچه که در واقعیت می بینیم این روزها کتاب جای خودش را به یار دیگری داده؛ با روی کار آمدن هوش مصنوعی و گپ و چت جی پی تی، یار مهربان کودکان و نوجوانان تغییر نموده و چت جی پی تی و... جای کتابها را گرفته اند؛ یاری که از نظر دانش آموزان آنقدر وفادار هست که حتی در امتحانات هم آنها را تنها نمی گذارد، هر گاه سوالی از آن پرسیده شود بدون هیچ سوال یا بازخواست جواب می دهد؛ هرگاه نوجوان نظرش را با او در میان می گذارد اولین جمله اش این است که حق باتوست، این یار صمیمی کودکان و نوجوانان هیچگاه در مواجه با پرخاش آنان، تندی نمی کند و با مهربانی پاسخ پرخاش، فحش و ناسزا را می دهد، صبرش تمام نمی شود و همیشه هر چقدر سوال پاسخ دهد باز می گوید اگر کمک دیگری لازم داری ....
اینکه تا چه حد داشتن این یار به ظاهر مهربان، به نفع کودکان و نوجوانان است به نحوه و شرایط استفاده کودکان و...از آن بستگی دارد اما خوب یا بد این یار، اکنون انتخاب بیشتر کودکان و نوجوانان است؛ یاری که اگر در جای درست همراه کودکان و نوجوانان باشد می تواند باعث پیشرفت و آکاهی هر چه بیشتر آنان شود اما اگر در جای نادرست همراهشان شود نتیجه عمس خواهد داشت، تیغ دولبه ای که محافظت در برابر آن کاری دشوار و تخصصی ست...