بازرسی های دوره ای ساختمان؛ مهم ترین ابزار پیشگیری از حوادث
بازرسی های دوره ای ساختمان؛ مهم ترین ابزار پیشگیری از حوادث
مبحث ۲۲مقررات ملی ساختمان، نگهداری ساختمان را بدون بازرسی های دوره ای امکان پذیر نمی داند. ساختمان در طول بهره برداری تحت تاثیر عوامل محیطی، شرایط اقلیمی، فرسودگی طبیعی، تغییر کاربری و نحوه استفاده قرار می گیرد و در صورت نبود برنامه منظم بازرسی، بسیاری از نواقص کوچک به خسارت های جدی تبدیل خواهند شد. به همین دلیل، این مبحث بر انجام بازرسی های منظم توسط مسئول نگهداری و در موارد لازم توسط بازرس دارای صلاحیت تاکید دارد.
هدف از بازرسی تنها مشاهده ظاهری ساختمان نیست. بررسی وضعیت اجزای معماری، نما، بام، اجزای سازه ای قابل رویت، تاسیسات مکانیکی و برقی، تجهیزات اعلام و اطفای حریق، آسانسور، مسیرهای خروج و سایر بخش های موثر بر ایمنی، از مهم ترین موضوعاتی است که باید در برنامه نگهداری مورد توجه قرار گیرد. هر نقصی که در این بازرسی ها شناسایی شود، باید ثبت و در زمان مناسب برطرف شود تا از توسعه آسیب جلوگیری گردد.
از منظر حقوقی، انجام بازرسی های دوره ای می تواند نشان دهنده رعایت تکالیف نگهداری باشد، اما عدم انجام آن لزوما به تنهایی موجب مسئولیت نیست. در صورت وقوع حادثه، مرجع رسیدگی با بررسی مجموعه شرایط، از جمله میزان تقصیر، رابطه سببیت و اقدامات انجام شده، درباره مسئولیت اشخاص تصمیم گیری می کند. به همین دلیل، ثبت تاریخ بازرسی، نتایج بررسی و اقدامات اصلاحی، اهمیت ویژه ای دارد.
برای مهندسان، مدیران ساختمان و مالکان، بازرسی دوره ای نباید یک تشریفات اداری تلقی شود. این اقدام، یکی از موثرترین روش ها برای افزایش عمر مفید ساختمان، کاهش هزینه های تعمیرات اساسی و پیشگیری از بسیاری از اختلافات و دعاوی حقوقی است.