نگهداری نمای ساختمان و مسئولیت ناشی از سقوط اجزای نما
نگهداری نمای ساختمان و مسئولیت ناشی از سقوط اجزای نما
نما یکی از آسیب پذیرترین بخش های ساختمان در دوره بهره برداری است و به دلیل قرار گرفتن در معرض باران، تابش خورشید، تغییرات دما، باد و آلودگی های محیطی، بیش از بسیاری از اجزای دیگر در معرض فرسودگی قرار دارد. مبحث ۲۲مقررات ملی ساختمان بر ضرورت پایش و نگهداری اجزای ساختمان تاکید دارد و نمای ساختمان نیز از این قاعده مستثنی نیست.
بازدیدهای دوره ای نما باید شامل بررسی لق شدن سنگ یا سرامیک، ترک ها، شکستگی ها، خوردگی اتصالات فلزی، تغییر شکل اجزا و سایر علائمی باشد که احتمال جدا شدن مصالح را افزایش می دهد. هرگونه نقص باید در اولین فرصت توسط افراد دارای صلاحیت بررسی و رفع شود. به تعویق انداختن تعمیرات، ممکن است خطر سقوط مصالح و آسیب به عابران یا اموال مجاور را افزایش دهد.
از منظر حقوقی، در صورت وقوع حادثه، مسئولیت اشخاص به صورت خودکار و صرفا به دلیل مالکیت یا مدیریت ساختمان احراز نمی شود. مرجع رسیدگی با بررسی شرایط حادثه، میزان تقصیر، وضعیت نگهداری، نظریه کارشناسی و سایر ادله درباره مسئولیت تصمیم گیری خواهد کرد. به همین دلیل، مستندسازی بازدیدها و تعمیرات نما اهمیت ویژه ای دارد و می تواند در بررسی عملکرد مسئولان ساختمان موثر باشد.
از دیدگاه مهندسی، توصیه می شود نمای ساختمان حداقل پس از وقوع شرایط خاص مانند زلزله، بادهای شدید یا مشاهده هرگونه تغییر ظاهری نیز مورد بازدید قرار گیرد. پیشگیری از سقوط اجزای نما، علاوه بر حفظ ایمنی عمومی، از هزینه های سنگین تعمیرات و اختلافات حقوقی نیز جلوگیری خواهد کرد.