از ساخت تا بهره برداری؛ چرا اجرای کامل مبحث ۲۲ ضرورتی اجتناب ناپذیر است؟

8 شهریور 1405 - خواندن 2 دقیقه - 24 بازدید

از ساخت تا بهره برداری؛ چرا اجرای کامل مبحث ۲۲ ضرورتی اجتناب ناپذیر است؟

سال ها تمرکز صنعت ساختمان ایران بر طراحی و اجرای پروژه ها بوده است، در حالی که بخش عمده عمر یک ساختمان، پس از پایان عملیات اجرایی آغاز می شود. اگر ساختمان پس از بهره برداری به حال خود رها شود، حتی بهترین طراحی و اجرای فنی نیز به تدریج کارایی خود را از دست خواهد داد. به همین دلیل، مبحث ۲۲ مقررات ملی ساختمان، حلقه تکمیل کننده چرخه عمر ساختمان محسوب می شود.

اجرای صحیح این مبحث مستلزم همکاری همه ذی نفعان است؛ از مالک و مدیر ساختمان گرفته تا مهندسان، شرکت های نگهداری، بهره برداران و مراجع نظارتی. بازرسی های دوره ای، مستندسازی، نگهداری پیشگیرانه، استفاده از افراد دارای صلاحیت، آموزش بهره برداران و بهره گیری از فناوری های نوین، مهم ترین ابزارهای تحقق این هدف هستند.

از منظر اقتصادی، اجرای نظام مند مبحث ۲۲ موجب کاهش هزینه های تعمیرات اساسی، افزایش عمر مفید ساختمان، حفظ ارزش سرمایه و کاهش خسارات ناشی از حوادث می شود. از منظر حقوقی نیز رعایت اصول نگهداری می تواند احتمال بروز بسیاری از اختلافات و دعاوی ساختمانی را کاهش دهد، هرچند مسئولیت هر شخص همواره بر اساس قوانین، شرایط پرونده و نظریه کارشناسی تعیین خواهد شد.

امروزه بسیاری از کشورها، مدیریت چرخه عمر ساختمان را بخشی از نظام مدیریت دارایی های ملی می دانند. در ایران نیز اجرای کامل مبحث ۲۲، همراه با استفاده از فناوری هایی مانند BIM، اینترنت اشیا و هوش مصنوعی، می تواند زمینه ساز تحول در مدیریت ساختمان ها باشد.

نگهداری ساختمان یک هزینه اضافی نیست؛ بلکه سرمایه گذاری برای حفظ جان انسان ها، افزایش دوام ساختمان و صیانت از سرمایه های ملی است. آینده صنعت ساختمان، نه فقط در کیفیت ساخت، بلکه در کیفیت نگهداری آن رقم خواهد خورد.