چین در مسیر یک تغییر بزرگ اقتصادی؛ از رشد کمی به رشد باکیفیت

گزارش اخیر Boston Consulting Group (BCG)  درباره چشم انداز اقتصادی چین در سال های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰، نکته ای فراتر از اقتصاد چین برای صنعت دارد. اما مدل رشد گذشته آن ها با چالش هایی مانند ظرفیت مازاد، بدهی، کاهش نیروی کار و ضعف نسبی مصرف داخلی مواجه شده است. در پاسخ به این چالش ها، مسیر جدید چین بر چند محور اصلی از جمله تقویت مصرف داخلی و طبقه متوسط، حرکت از تولید انبوه به سمت تولید با ارزش افزوده بالاتر، توسعه هوش مصنوعی، رباتیک و کارخانه های هوشمند، افزایش بهره وری برای جبران کاهش نیروی کار، مدیریت ظرفیت مازاد و رقابت قیمتی، تقویت جایگاه چین در فناوری و نوآوری، مدیریت همزمان فرصت ها و ریسک های ژئوپلیتیکی در اقتصاد جهانی متمرکز است. به نظر می رسد چین در حال عبور از مدل تولید و سرمایه گذاری بیشتر به سمت بهره وری، فناوری و ارزش افزوده بیشتر و بالاتر است.
رقابت آینده فقط بر سر تولید بیشتر نیست؛ بر سر بهره وری، فناوری، نوآوری و توان تبدیل دانش به ارزش اقتصادی است.

اما این موضوع برای ایران چه معنایی دارد؟
به نظر من، یکی از درس های مهم برای صنعت ایران این است که نباید صرفا به دنبال افزایش ظرفیت تولید باشیم؛ بلکه باید همزمان روی افزایش بهره وری و ارزش افزوده سرمایه گذاری کنیم. در شرایطی که صنعت ایران با محدودیت منابع، انرژی، سرمایه، نیروی انسانی متخصص و فشارهای اقتصادی مواجه است، مسیر آینده می تواند از جنس حرکت از تولیدمحوری به بهره وری محوری، تقویت تحقیق و توسعه و تبدیل آن به بخشی از استراتژی کسب وکار، استفاده هدفمند از هوش مصنوعی و داده در تصمیم گیری و عملیات، توسعه اتوماسیون و رباتیک برای کاهش وابستگی به نیروی انسانی در فعالیت های تکراری و پرریسک، حرکت از فروش محصول به سمت محصول و راهکار با ارزش افزوده بالاتر، مدیریت هوشمند ظرفیت ها و سرمایه گذاری ها، توسعه زنجیره تامین و کاهش آسیب پذیری در تامین مواد و تجهیزات و ایجاد ارتباط واقعی تر میان دانش فنی، تجربه عملیاتی و تحقیق و توسعه باشد.

رشد آینده فقط با بیشتر تولید کردن اتفاق نمی افتد؛ با هوشمندتر تولید کردن و بیشتر ارزش خلق کردن اتفاق می افتد.