تجلی معاد در اشعار احمد محرم

Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 89

This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

NCHIW01_292

تاریخ نمایه سازی: 30 دی 1400

Abstract:

معاد یکی از اصول ادیان توحیدی بوده، در دین اسلام نیز به عنوان یکی از اصول جهان بینی به شمار می آید. ایمان به عالم آخرت، شرط مسلمانی است و هر کسی که این ایمان را از دست بدهد و آن را انکار کند، از زمره مسلمانان خارج است؛ از این روی پرداختن به بحث معاد نیز دارای اهمیتی خاص بوده و در آثار شاعرانی چون احمد محرم تجلی یافته است. او یکی از نوآوران در شعر معاصر عربی است که در اشعارش رویکرد بی نظیری به قرآن کریم داشته است. پژوهش حاضر به روش توصیفی تحلیلی انجام خواهد شد و یافته ها حاکی از آن است که احمد محرم برای بیان اهداف خویش، همچون اهداف تربیت سیاسی، دینی و...، واژگان و بویژه درون مایه قرآن کریم، مربوط به یکی از مقولات حکمت اسلامی (معاد و رستاخیز) را فرا میخواند تا انگیزه ای جهت تهذیب نفس و تلاش و کوشش برای کسب صفات حسنه و حمیده و عالیه انسانی باشد و بدین وسیله، باعث تاثیر بیشتر آن بر خواننده شود. این هنرنمایی بر توجه آگاهانه شاعر به این کتاب آسمانی اشاره دارد، تا مردم را به تهذیب نفس در راه مبارزه با دشمنان و متجاوزان فرا خواند.

Authors

جمشید باقرزاده

استادیار گروه زبان و ادبیات عرب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.