مروری بر روش ریزپوشانی ترکیبات زیست فعال غذایی جهت افزایش پایداری و بهبود کیفیت آن ها
Publish place: The 2nd International Congress and the 25th National Congress of Food Science and Technology
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 694
This Paper With 7 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCFOODI25_265
تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1398
Abstract:
با توجه به حساسیت بسیاری از ترکیبات فعال غذایی مانند آنتی اکسیدان های طبیعی (انواع عصاره ها و اسانس های گیاهی) به شرایطی اعم از زمان نگهداری، افزایش دما، اکسایش و نیز توزیع دشوار در فرمولاسیون ها، ریزپوشانی نمودن این عوامل فعال، یک راه موثر در راستای پایداری آن ها و بهبود شرایط مذکور می باشد. ریزپوشانی، فرآیندی برای به دام انداختن عوامل فعال در میان مواد حامل است و روشی مفید برای رساندن مولکول های زیست فعال و سلول های زنده به درون مواد غذایی می باشد. مواد حامل که به عنوان پوشش برای ریزپوشانی در محصولات غذایی استفاده می شوند باید درجه غذایی، زیست تجزیه پذیر و دارای قابلیت تشکیل حائل میان فاز داخلی و محیط اطراف باشند که در این میان، پلی ساکاریدها کاربرد گسترده تری نسبت به دیگر بیوپلیمرهای مورد استفاده دارند. دو نوع اصلی ریزپوشانی، نوع ذخیره ای یا مخزنی (reservoir) و نوع ماتریس می باشد و گاهی از تلفیق این دو نوع نیز استفاده می گردد. برای ریزپوشانی کردن از روش های مختلفی استفاده می شود که از رایج ترین آن ها می توان به روش خشک کردن پاششی و انجمادی اشاره کرد. این مقاله، مروری بر اهمیت روش ریزپوشانی، انواع ریزپوشانی، مواد پوششی مورد استفاده و نیز روش های ریزپوشانی کردن می باشد.
Keywords:
Authors
حورا طریقتی
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
زینب رفتنی امیری
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
رضا اسماعیل زاده کناری
گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران