هدف قرار دادن کور در راس؛ سه گانه تکذیب، تایید، توجیه؛ تله هرمی
هدف قرار دادن کور و عامدانه؛ مدتهاست که برای بسیاری مردم ایران آشناست بشکلی که به نوعی سبک حکمرانی تبدیل شده؛ سالهاست در اعتراضات؛ رهگذر، فرد ساکن درب منزل، معترض و.... هدف کور قرار می گیرند و اکنون تکرار این چرخه در مقیاسی وسیعتر؛ بعد از شروع حمله آمریکا و اسرائیل؛ جمهوری اسلامی بزرگترین اشتباه خود را تکرار کرد هدف قرار دادن کور و عامدانه هتل، پالایشگاه نفت و... از اعراب مسلمان نشین منطقه که همانند قبل ابتدا تکذیب شد و به اسرائیل نسبت داده شد و بعد تایید و تکرار توجیهات از قبیل اینکه این کشورها میزبان آمریکای ند و ...
سالهاست آمریکا در کشورهای منطقه پایگاه دارد و این پایگاه ها وظایف و مسئولیت های مشخص شده دارند و گویا اکنون بیکباره مسولان نظامی و سیاسی ، متوجه آن شده اند!!! و هدف قرار دادن کور و مناطق غیرنظامی آنان از همان اولین لحظات شروع جنگ، بخاطر پایگاه های آمریکایی موجود در آن را مشروع دانستند. گویا جمهوری اسلامی تا پارسال خبر نداشت و نمی دانست که آمریکا در این کشورها پایگاه دارد، پایگاههایی تعریف شده؛ در این بین کشورهایی که با برخی آنان بخاطر کمک به دور زدن تحریم ها، میانجیگری و.... رابطه خوبی داشت نیز از این هدف قرار گرفتن جوگیرانه، کور و عامدانه مصون نبودند.
تکرار این چرخه هدف قرار دادن کور ، تکذیب و سپس توجیه؛ اکنون باعث اجماع کشورها شده و اکثر آنان را قانع نموده که جمهوری اسلامی در صورت داشتن بمب هسته ای، خطرناکترین موجود بر روی زمین خواهد بود، برای جهان چنین چیزی یعنی امکان دادن به جمهوری اسلامی برای دستیابی به سلاح هسته ای، مانند آن است که اجازه دهند، کودکی بیش فعال و پرخاشگر را با یک انبار مهمات و اسلحه تنها بگذارند. جمهوری اسلامی همانطور که در برخورد با اعتراضات مردمی، نایخردانه رفتار کرد در صحنه بین الملل نیز همین رفتار را تکرار نمود و این بار نه با مردم بی سلاح بلکه با آمریکا و اسرائیلی که گرچه برخی کشورها مخالف شروع حمله اشان بودند اما اکنون صد و هشتاد درجه نظرشان تغییر کرده و موافق گرفتن اورانیوم غنی شده از جمهوری اسلامی شده اند.
تکرار چرخه ای که باعث گیر افتادن در تله ای هرمی (هدف گیری کور در راس هرم و سه گانه تکذیب، تایید و توجیه در کف هرم) که خود ساخته اند، شده است و بیرون آمدن از این تله صعب العبور و با هزینه هایی گزاف همراه خواهد بود. گرچه جمهوری اسلامی در همه حالات فارغ از هر نتیجه ای،( فارغ از تعریف واژه پیروزی) خود را پیروز هر میدانی می داند و بعنوان مثال به دار آویختن چند نفر بیگناه و تنها معترض را دستاورد خود می داند؛ اما روی زمین و در واقعیت جمهوری اسلامی با نیم قرن سیاست های کودکانه کشور را بسمتی برد که وصفش با واژگان موجود در لغت نامه ممکن نیست و واژگان جدیدی می طلبد... سیاست هایی که در طی مسیر، دودش در چشمان ملت فرو رفته و ...