چرا مردم در دوران جنگ بیشتر قربانی روایت جعلی می شوند؟

سه عامل کلیدی در قبول روایت های جعلی وجود دارد:
1. کمبود اطلاعات قابل اتکا
در جنگ، منابع رسمی معمولا محدود یا جانب دار هستند و اطلاعات مستقل کم است.
2. اضطراب جمعی
مغز انسان در شرایط تهدید تمایل دارد سریع باور کند، نه دقیق تحلیل کند.
3. اثرات «هم رسانی» 

در شبکه های اجتماعی
محتوای احساسی (ترس، خشم، افتخار) بیشتر از محتوای دقیق پخش می شود.

نشانه های یک روایت جعلی در زمان جنگ
برای تشخیص، می توان از این چک لیست استفاده کرد:
آیا خبر منبع مشخص و قابل بررسی دارد؟
آیا جمله هایی مثل «گفته می شود»، «شنیده شده»، «منابع آگاه» زیاد استفاده شده؟
آیا تصویر یا ویدئو از نظر زمان و مکان بررسی شده؟
آیا محتوا احساسات شدید برمی انگیزد؟
آیا روایت بیش از حد ساده سازی شده؟
آیا فقط یک طرف ماجرا را نشان می دهد و هیچ پیچیدگی ای نمی پذیرد؟

راه کارهای حفظ سلامت ذهنی و اطلاعاتی:
از چند منبع متفاوت خبر بگیرید.
قبل از بازنشر، ۳۰ ثانیه تامل کنید.
فقط اخبار دارای سند، عکس معتبر و گزارشگر شناخته شده را جدی بگیرید.
مراقب محتوای احساسی یا تحریک کننده باشید
هنگام تنش، مصرف اخبار را محدود کنید تا ذهن دچار «اضافه بار شناختی» نشود.

با نگاه به نمونه های موجود در رسانه ها در دوره های مختلف می توان چند الگوی رسانه ای تکرارشونده را بیان کرد:

انتشار سریع اطلاعات قبل از روشن شدن کامل واقعیت؛
استفاده از روایت های احساسی برای جلب توجه؛
تصویرسازی شدید از دشمن یا قهرمان
تکیه زیاد بر منابع محدود؛
ساده سازی رویدادهای پیچیده.