عالم مثال

[توشیهیکو ایزتسو]

« عالم مثال » از نظر وجودی، حوزه اتصال بین عالم محسوس صرف و روحانی محض، یعنی دنیای غیر مادی است، و همان طوری که عفیفی آن را تعریف می کند، « عالمی است که واقعا وجود دارد و در آن صوری از اعیان پیدا می شوند که در آنجا به صورتی استقرار دارند که حالتی بین « ظرافت » ( fineness) و « زمختی » ( coarseness ) را می نمایانند، که بینابین روحانیت محض و مادیت صرف است.»

تمام چیزهایی که در این مرتبه وجودموجوداند، از سویی با آنچه که در عالم محسوسات موجود است وجوه مشترک دارند، و از سوی دیگر، با معقولات مجردی (abstract ineligibles) که در عالم عقل صرف ( pure intellect ) می باشند، مشابهت دارند. چیزهای خاصی هستنند که نیمه محسوس (half-sensible ) و نیمه معقول اند (half-intelligible) . محسوس هستند، اما از محسوسیت بسیار ظریف و رقیقی برخوردارند، معقول هستند، اما نه آن معقولیت صرفی که همانند مفهوم مثالی افلاطونی باشد.

***

[یزدانپناه عسکری]

« عالم مثال » روزنه ای برای ادراک و مشاهده از عالم محسوس به عالم معقولات مجرد است. صوری که در آنجا استقرار دارند قابل توصیف و روندی در آگاهی انسان بر ادراک عالم عقل صرف.

__________________

مفاتیح الفصوص محی الدین ابن عربی ( بررسی مفاهیم کلیدی فصوص الحکم ) ، تالیف توشیهیکو ایزتسو ، ترجمه و تحقیق دکتر حسین مریدی – کرمانشاه : انتشارات دانشگاه رازی ، 1385، صفحه 34

صوفیسم و تائوئیسم ، توشییکو ایزوتسو ، ترجمه دکتر محمد جواد گوهری – تهران روزنه، صفحه 34