فرشتگان احدیت را نمی دانند

[محی الدین ابن عربی]

فرشتگان احدیت را نمی دانند

درون کرسی تمام مخلوقات، از آسمان و ارکان قرار دارند، مخلوقات در آن، مانند آن در عرش است، فرق نمی کند، و فرشتگان آن را تقسیم کننده اند، از این روی کلمه در آن انقسام می پذیرد، زیرا این صنف احدیت را نمی دانند – اگر چه در آنان است – زیرا خداوند در تقسیم – با انفاس – عهده دارشان ساخته است، پس اگر احدیت را در آنان و در تمام امور نشانشان می داد، بسا از تقسیمی که برای آن خلق شده اند یک نفس بدان سرگرم می شدند، پس آنان همان گونه که خداوند از آنان خبر داده است فرمانبرداران اند، لذا بین آنان و بین مشاهده ی وحدت ها حایل می شود، بنابر این هر وحدتی که بر آنان تجلی کند، آن را به واسطه ی حکم تقسیم می کنند، در این صورت در هر چیزی جز قسمت را مشاهده نمی کنند، و نزدشان غفلت و فراموشی مر آنچه را که دانسته اند نمی باشد.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

متحیز بودن یکباره و بدون انقسام اسماء حق، در حد توانایی بشر است، مادامیکه هنوز نیروی حیات دارد و نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت، تا به آگاهی ساحت احدیت درآید. ذی قوه عند ذی العرش مکین (التکویر/20)

____________________

1 – فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی، ترجمه تعلیق محمد خواجوی- تهران: انتشارات مولی، 1383، جلد 12، صفحه 415

[فی جوف هذا الکرسی جمیع المخلوقات من سماء و ارکان هی فیه کهو فی العرش سواء و له ملائکه من المقسمات و لهذا انقسمت الکلمه فیه لان هذا الصنف لا یعرفون احدیه و ان کانت فیهم فان الله و کلهم بالتقسیم مع الانفاس فلو اشهدهم الاحدیه منهم و من الامور کلها ربما شغلوا بها نفسا واحدا عن التقسیم الذی خلقوا له و هم المطیعون کما اخبر الله عنهم فحیل بینهم و بین مشاهده الوحدات فآیه وحده تجلت لهم قسموها بالحکم فلا یشهدون الا القسمه فی کل شیء و لا غفله عندهم و لا نسیان لما علموه. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه ، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، جلد 3 ؛ صفحه 432) ، (سید حیدر آملی، تفسیر المحیط الاعظم، 7جلد، سازمان چاپ وانتشارات وزارت ارشاد اسلامی - تهران، چاپ: سوم، 1422 ق. ج3، ص: 509)]