🔷 خاطره ی جالب و درس آموز، از بوعلی سینا دانشمند بزرگ جهان اسلام به مناسبت روز بزرگداشت آن حکیم و دانشمند بزرگ
بسم الله الرحمن الرحیم
✍ از ابوعلی حسین بن عبدالله بن سینا، مشهور به ابن سینا، متولد ۳۷۰ قمری( ۹۸۰ میلادی) خاطره ای جالب و درس آموزی را نقل کرده اند.
ایشان که از نظر علم و دانش از افراد کم نظیر بعد از معصومین علیهم السلام است به گونه ای که رشد و پیشرفت جهان غرب و اروپا در عرصه های مختلف به ویژه در علوم پزشکی مرهون کتابهای بوعلی مخصوصا "القانون " اوست و قرنها کتاب درسی در دانشگاه های اروپایی ها بوده است.
✅چنانکه جرج سارتن مورخ برجسته بلژیکی-آمریکایی می گوید :
«یکی از مشهورترین نمایندگان جهان گرایی مسلمانان و یکی از شخصیت های برجسته در دانش اسلامی، ابن سینا بود... او طی هزار سال، شهرت اولیه خود را به عنوان یکی از بزرگ ترین متفکران و دانشمندان پزشکی تاریخ حفظ کرده است.»
✅ ویلیام اسلر پزشک مشهور کانادایی درباره ابن سینا و کتابش " قانون" می گوید:
« او نویسنده مشهورترین کتاب پزشکی است که تاکنون نوشته شده است.»
همچنین او می گوید :
«با اطمینان می توان گفت که «قانون» برای مدتی طولانی تر از هر اثر دیگری، انجیل پزشکی بوده است.»
✅گوستاو لوبون مورخ و جامعه شناس فرانسوی در باره ابن سینا می گوید :
«او مشهورترین پزشکان عرب است و ابن سینا چنان نفوذی در جهان پزشکی طی چندین قرن به دست آورد که او را «شاهزاده پزشکی» نامیدند.».
و دهها اعترافات دیگر دانشمندان غربی و اروپایی بر عظمت علمی ابن سینا.
✅ از ایشان با این عظمت علمی ی که دارد نقل شده است که :
هرگاه در مساله ای متحیر می ماندم ، به مسجد می رفتم و نماز می خواندم و به مبداء کل و آفریدگار جهان (و خالق عقل و دانایی) می نالیدم، باشد که مشکل مرا به من بگشاید و آن سختی را بر من آسان نماید.
✅ چنانکه ابن خلکان در تاریخ خود در شرح حال ابن سینا این حکیم بزرگ می نویسد:
" و کان اذا اشکلت علیه مساله توضا و قصد المسجد الجامع و دعا الله عز و جل ان یسهلها و یفتح مغلقها له، وقتی مساله ی مشکلی برای ابوعلی سینا پیش می آمد، بر می خواست وضو می ساخت و قصد مسجد جامع شهر را می کرد و نماز می گزارد و خدا را می خواند که آن مشکل را بر وی آسان کند و آن مسئله پوشیده را برویش بگشاید ".
📚سوز سحرگاهی ص 13. سیمای فرزانگان ص 171. و مجموعه مقالات ص 156.
✍ مهم ترین درس این خاطره، این است که انسان ارتباطش را با خدای قادر متعال هیچگاه و به هیچ عنوان قطع نکند مخصوصا در گرفتاریها
و همچنین هیچ وقت به اندک علم و فهم خود مغرور نشود و توکل و توسل، و مسایلی عبادی و معنوی را به تمسخر نگیرد.