علت مرگ جلال آل احمد به نقل قول از همسرش سیمین

7 فروردین 1405 - خواندن 3 دقیقه - 1213 بازدید

علت مرگ زود هنگام جلال آل احمد از زبان همسرش سیمین دانشور

(نکته: در مورد مرگ جلال آل اجمد شایعاتی وجود دارد، این نقل قول از سیمین دانشور، نزدیکترین فرد به اوست، البته اینکه تا چه حد صادق است را من بر عهده نمی گیرم، اگر نادرست یا تحریف شده است؛ بروید یقه سیمین یا اولین منابع خبری که این نقل قول را مطرح کرده اند را بچسبید)

"من جلال را پیش عمویم بردم که رییس بهداری ارتش وقت بود. او معاینات فراوان کرد و دستور آزمایش های فراوان تر داد و به این نتیجه رسید که جلال سل ندارد اما برونشیت مزمن دارد و قلبش هم نسبت به اندامش کوچک است و سیگار کشیدن و نوشیدن نوشابه را مطلقا ممنوع کرد .پدرش ،جلال را به شاه آباد پیش آقای عباس آل احمد برد که متخصص عکسبرداری از ریه بود و او هم تشخیص عمویم را تایید کرد. حاج آقا (پدر جلال) با تعدادی جوجه که خریده بودند از شاه آباد بر گشتند. تصور می فرمودند بیماری جلال از بی قوتی است از نوشابه و سیگار اطلاع نداشتند. هرچه به جلال التماس کردم که سیگار را ترک بکند، زیر بار نرفت و با مهارت خود مرا سیگاری کرد. یک پاکت سیگار همای اتو کشیده در یک جاسیگاری زیبا و یک فندک قرمز برایم هدیه آورد و گفت پس از تدریس و یا ترجمه ، یک عدد بکش ،خستگی ات رفع می شود. من ابله هم رطب را خوردم و از آن به بعد منع رطب خوردن نتوانستم. جلال نوشابه خوردن را هم ادامه داد و کوشید مرا هم ،هم پیاله ی خود بکند که این بار زیر بار نرفتم .می گفت مگذار شیطان هم پیاله ی من شود .وقتی به اسالم می رفتیم یعنی می رفتیم که دو ماه و اندی بعد جسدش،جسد بی جانش را به تهران بیاوریم ،در قزوین توقف کرد و چندین کارتن قزونیکا (ودکایی ساخت ایران)خرید. در نوشابه هایش آب جوشیده می ریختم ،اما آدم تا سرشار نشود دست از بطری که برنمی دارد،آن هم کسی که از ساعت یازده صبح تا اواخر شب قزونیکای ملک ری می نوشد و سیگار کارگری اشنو می کشد. بیشتر هم پالگی های جلال،از مرادش مرحوم خلیل ملکی گرفته تا مریدش دکتر غلامحسین ساعدی قربانی نوشابه شدند . ملکی و ساعدی ازسیروز کبدی از دنیای خراب ما مهاجرت کردند و جلال از آمبولی."


در هر حال اگر جلال آل احمد اینقدر به ودکا وابسته نمی شد یا لااقل به چیز دیگری وابسته می شد شاید مجال آن را می یافت تا آثار بیشتری از خود برجا گذارد و ما را نیز از آثار بیشترش بی بهره نمی گذاشت.


روحش شاد؛ یاد و نامش ماندگار!!!