عین مقصود

[محی الدین ابن عربی]

مد طبیعی به منزله ی عقل است، مانند مد الف در سخن و همانندش، و این در هر موجودی ساری است، زیرا وی را از حق تعالی امدادی است که بقایش بدان بستگی دارد.

امداد، در نفس رحمانی، ایجاد نعمت است بر دو چندان – به زیادت از آن - : « و الله یضاعف لمن یشاء - بقره / 261» چنانکه در نفس انسانی مد صوت است برای رسیدن به موجب، و یا خروج از نزد موجب، به امداد الهی برای عین حرف مطلوب، و آن عین مقصود است.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

افزایش نور تعقل قلب، ایجاد نعمت عین مقصود است.

____________________

1 – فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی، ترجمه تعلیق محمد خواجوی- تهران: انتشارات مولی، 1383، جلد 9، صفحه 145 ، 145

[المد الطبیعی بمنزله العقل مثل مد الالف من قال و شبهه فهذا سار فی کل موجود فان له من الحق امدادا به بقاوه.

فالامداد فی النفس الرحمانی ایجاد النعم علی التضعیف بالزیاده منها و الله یضاعف لمن یشاء کما هو فی النفس الانسانی مد الصوت طلبا للوصول الی الموجب او خروجا من عند الموجب بالامداد الالهی لعین الحرف المطلوب و هو العین المقصود. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه ، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج2، ص: 422]