اشتباهات حقوقی مالکان در دوره بهره برداری ساختمان؛ چگونه از مسئولیت های قابل پیشگیری دوری کنیم؟
اشتباهات حقوقی مالکان در دوره بهره برداری ساختمان؛ چگونه از مسئولیت های قابل پیشگیری دوری کنیم؟
بسیاری از اختلافات و دعاوی ساختمانی پس از پایان عملیات ساخت و دریافت گواهی پایان کار آغاز می شوند. علت اصلی این موضوع، تصور نادرست برخی مالکان است که پایان عملیات اجرایی را پایان مسئولیت های خود می دانند. در حالی که مطابق رویکرد مبحث ۲۲ مقررات ملی ساختمان ، دوره بهره برداری آغاز مرحله ای است که نگهداری، بازرسی و تعمیرات منظم باید به صورت مستمر انجام شود.
یکی از مهم ترین اشتباهات مالکان، به تعویق انداختن تعمیرات ضروری به دلیل کاهش هزینه هاست. بی توجهی به نشتی تاسیسات، فرسودگی نما، نقص تجهیزات ایمنی یا خرابی سیستم های اعلام حریق، ممکن است در آینده خسارات سنگین تری ایجاد کند. اشتباه دیگر، انجام تعمیرات توسط افراد فاقد صلاحیت یا استفاده از مصالح و تجهیزات غیراستاندارد است که می تواند کیفیت تعمیرات را کاهش داده و احتمال بروز حادثه را افزایش دهد.
برخی مالکان نیز بدون بررسی فنی، اقدام به حذف یا جابه جایی اجزای ساختمان، تغییر کاربری فضاها یا ایجاد تغییرات در تاسیسات می کنند. چنین اقداماتی، علاوه بر ایجاد مشکلات فنی، ممکن است در صورت مغایرت با ضوابط قانونی، آثار حقوقی نیز به همراه داشته باشد.
از منظر حقوقی، مسئولیت مالک در هر پرونده با توجه به شرایط خاص، میزان تقصیر، نظریه کارشناسی و قوانین مربوط بررسی می شود. با این حال، رعایت برنامه نگهداری، ثبت سوابق تعمیرات، استفاده از متخصصان دارای صلاحیت و اجرای به موقع اقدامات اصلاحی، موثرترین راهکار برای کاهش ریسک های فنی و حقوقی در دوره بهره برداری است.