خلق امثال

[محی الدین ابن عربی]

نعیم بهشت همراه با انفاس تجدد می یابد، همانطور که نعیم دنیا هم این گونه است، جز آنکه در آخرت آن کس حس می کند که تجدد بر او یا بدو خلق امثال را مشاهده می نماید، اما در دنیا خلق امثال را نه مشاهده می کند و نه احساس می نماید: « بل هو فی لبس من خلق جدید = بلکه آنان از خلق امثال به شبهه دراند – ق/15»(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

تجدید و نو شدن خلق به امثال از حیث تعقل قلب مدرک، در همان مواضع زمان ماضی ادراک شده است.

____________________

1 – فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی، ترجمه تعلیق محمد خواجوی- تهران: انتشارات مولی، 1383، جلد 15، ص 388

[نعیم الجنه یتجدد مع الانفاس کما هو نعیم الدنیا الا انه فی الآخره یحس به من یتجدد علیه و یشاهد خلق الامثال فیه و فی الدنیا لا یشاهد خلق الامثال فیه و لا یحس به بل هو فی لبس من خلق جدید.( محیی الدین بن عربی*، الفتوحات المکیه (اربع مجلدات)، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج4 ؛ ص307 ، 308) ؛ نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص، شارح: عبد الرحمن بن احمد جامی، (نور الدین عبد الرحمن جامی، قرن 9 ، وفات: ۸۹۸ ه.ق. سایر پدیدآورندگان: مقدمه نویس: آشتیانی، جلال الدین، مصحح: چیتیک، ویلیام سی. نویسنده: ابن عر بی، محمد بن علی، ناشر: وزارت فرهنگ و آموزش عالی. موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی (پژوهشگاه)، تهران - ایران۱۳۷۰ ه.ش. ص 223]